آریا بانو

آخرين مطالب

در چند قدمی ماندگار شدن... / نگاهی به فیلم‌های "متری شیش و نیم" و "غلامرضا تختی" فرهنگي

در چند قدمی ماندگار شدن... / نگاهی به فیلم‌های "متری شیش و نیم" و "غلامرضا تختی"

  بزرگنمايي:

آریا بانو - نزهت بادی: پیمان معادی موفق می‌شود در "متری شیش و نیم" شخصیت سمپاتیکی از یک پلیس کارکشته و سرسخت و خشن را به نمایش بگذارد و به‌خوبی موقعیت دشوار انسانی را بازنماید که در معرض آلوده شدن به همان منجلابی است که با آن مبارزه می‌کند.


سرویس سینمایی هنرآنلاین: حالا با دیدن "متری شیش و نیم" ساخته سعید روستایی می‌توانیم ما هم از شمایل یک پلیس ایرانی در قد و قامت "هری کثیف" یاد کنیم که همان‌قدر که ریشه در واقعیت ایرانی دارد و ملموس و باورپذیر به نظر می‌رسد، به همان اندازه خصلت‌های سینمایی اسلافش در فیلم‌های پلیسی درجه یک را تداعی می‌کند و پیمان معادی موفق می‌شود شخصیت سمپاتیکی از یک پلیس کارکشته و سرسخت و خشن را به نمایش بگذارد و به‌خوبی موقعیت دشوار انسانی را بازنماید که در معرض آلوده شدن به همان منجلابی است که با آن مبارزه می‌کند. از این رو فیلم در نیمه ابتدایی‌اش که به واسطه شغل پیمان معادی به زیر پوست شهر نفوذ می‌کند و آن تیرگی و آلودگی و تباهی مفرط را به شکل ناتورالیسمی هولناک به تصویر می‌کشد و وضعیت معتادان را از نگاه سرد و صریح و زمخت یک پلیس می‌بینیم، با داستانی تکان‌دهنده و تأثیرگذار روبرو هستیم که بعد از تمام شدن فیلم نیز رهایمان نمی‌کند. اما در نیمه دوم که به سراغ نوید محمدزاده در جایگاه یک تولیدکننده مواد می‌رود و انگیزه‌ها و دلایل شخصی او برای ورود به دنیای کثیف و خشن مواد مخدر را می‌کاود و سرنوشت یک مجرم را به‌عنوان قربانی فقر و فلاکت دنبال می‌کند، فیلم آن غرابت و بداعت سینمایی اولیه‌اش را از دست می‌دهد و سمت و سوی سانتی‌مانتالیسم می‌گیرد و به آفت آسیب‌شناسی اجتماعی دچار می‌شود. به نظر می‌رسد سعید روستایی نگاهی به تقابل پلیس و تبهکار در"مخمصه" مایکل مان دارد اما نمی‌تواند آن رابطه رقابت / رفاقت میان آل پاچینو و رابرت دنیرو را به واسطه تأکید بر ویژگی‌های مشترکشان همچون پایبندی به اصول فردی در حرفه‌شان میان دو شخصیت خود برقرار کند و قادر نیست کشمکش پرتعلیق و جذابی را میانشان به وجود آورد که هر بار یکی از آن‌ها موازنه میانشان را بر هم بزند و بازی را به نفع خود تغییر دهد. به همین دلیل موفق نمی‌شود مرز میان دو مرد را از میان بردارد و هر دو را به یک اندازه آلوده به زخم‌ها و چرک‌های آن توده انبوه رنجوری نشان دهد که یکی در جایگاه قانون‌گریز نابودشان کرده است و دیگری به‌عنوان قانون‌مند می‌خواهد نجاتشان دهد و درنهایت فیلم در چند قدمی اثری ماندگار پیرامون نمایش تباهی فراگیری که همه را دربرمی گیرد، متوقف می‌ماند.
بهرام توکلی که روزی به خاطر سبک شخصی‌اش در فیلم‌های خاصی همچون "پرسه در مه" و "آسمان زرد کم‌عمق" فیلمساز محبوبم به‌حساب می‌آمد، حالا به فیلمسازی بدل شده است که از کار کردن روی پروژه‌های عظیم و جاه‌طلبانه لذت بیشتری می‌برد تا خلق دنیای دست‌نیافتنی و رازآلود شخصیت‌های درک ناشدنی. از این رو فیلم "غلامرضا تختی" نیز اثری بیوگرافیک پیرامون قهرمان بزرگ و نامداری است که به توکلی این فرصت را می‌دهد تا با اجرای چشمگیری از صحنه‌های دشوار و باشکوه دست به خودنمایی بزند، اما قادر نیست تک افتادگی و فردگرایی عجیب و توصیف‌ناپذیر تختی را که به‌عنوان یک قهرمان محبوب به انزوایی خودخواسته می‌رود، ترسیم کند. پس آنچه در فیلم می‌بینیم، بخش‌های مهم و معروف از زندگی پرفرازونشیب اوست، همان روایت آشنا و آشکاری که همه می‌دانند و آن وجوه نادیده و پنهان شخصیتش که او را خاص و متمایز می‌کند، همچنان در فیلم غایب است و توکلی قادر به رمزگشایی از آن نیست. فیلم خودش را پشت این جمله که هیچ‌کس نمی‌تواند ادعا کند همه چیز را درباره تختی می‌داند، پنهان می‌کند و ناتوانی و ناکامی‌اش در نفوذ به دنیای خصوصی او را به بهانه اینکه تختی دوست نداشت کسی در زندگی شخصی‌اش سرک بکشد، توجیه می‌کند و ابهامات و رازهای زندگی او را همچون حفره‌های خالی در روایتش باقی می‌گذارد و از پاسخگویی به پرسش‌های تاریخی مخاطب شانه خالی می‌کند. به همین دلیل فیلم درک و شناخت مخاطب از تختی را متحول نمی‌کند و در حد تاریخ‌نگاری یک زندگی‌نامه متوقف می‌ماند و به تکرار گزاره‌های آشنایی مثل مردم‌داری و اخلاق‌مداری و روحیه پهلوانی او قناعت می‌کند. فیلم بیش از هر چیزی بر رابطه قهرمان و مردم تمرکز دارد اما فاقد جسارت و صراحتی است که بتواند در برابر خصلت قهرمان کشی مردم موضع‌گیری کند و نشان دهد که چطور شعار زنده‌باد یک ملت به مرده باد تبدیل می‌شود. تختی می‌توانست فیلمی خاص درباره قهرمان محبوبی باشد که از میان مردم و برای مردم برمی‌آید و به نماد پیروزی و غرور ملی‌شان تبدیل می‌شود اما همان مردم نمی‌توانند پایبندی او به اصول فردی‌اش را درک کنند و به‌تدریج رانده می‌شود و تنها می‌ماند و به سرنوشت اندوه‌بار همان بزرگ‌مردی دچار می‌شود که عکس و دستخطش را به‌جای هر مدال طلایی به دیوار اتاقش می‌زند.





نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

بازیگرانی که روحانی شدند

محمود کلاری: از برخی اظهارنظرها متعجب شدم

اشتباه عجیب در تدوین «لحظه گرگ و میش»

خداحافظ سینما

بهرام افشاری:‌ با پول جایزه بازیگری موتور خریدم و پیک موتوری شدم

جدول فروش فیلم های روی پرده در تهران تا دوشنبه 29 بهمن

«حالا خورشید» تا اواخر اسفند ادامه دارد/ فصل جدید منوط به توافق با سازمان

پنج فیلم کمدی در صدر جدول فروش سینمای ایران

از تداوم سنت تا نگاه نو به الگوهای کهن/ نگاهی به بخش خوشنویسی و نگارگری یازدهمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر

رنگ در سوزن‌دوزی‌های بلوچ نیازمند تعدیل است / ایران استعدادهای قابل توجه دارد / روایت نماینده شرکت Chiefe ایتالیا از پتانسیل طراحان لباس در ایران

توجه جامعه طراحی و صنعت به برترین پایان‌نامه‌های دانشجویی در آئین اختتامیه بخش علمی دانشگاهی جشنواره مد و لباس

خلیل جوادی و "زیر ذره‌بین" صاحب‌نظران ادبیات

نگاهی بر رصدخانه مدرسه رکنیه یزد

برپایی نمایشگاه مجسمه‌های پوشیدنی با عنوان "و اسب؛ آیا به یاد می‌آوری؟" در نگارخانه کاما

قسمت ششم سریال "احضار" توزیع شد

نخستین نمایش "این قانون گروه" در جشنواره فیلم 100

رونمایی از کتاب "چهل سال نمایش" و تقدیر از 10 هنرمند انقلاب / آمار و اطلاعاتی که می‌توانند چراغ راه شوند

نمایشگاه "عکس‌های فتوریسم"در صبا

دومین جشنواره "دُرّ درخشان خلیج فارس" برگزار می‌شود

طراح معروف برند "شنل" از دنیا رفت

نامزدهای برگزیده بخش پوستر معرفی شدند

راهیابی 57 نقاش به هفتمین دوسالانه دامون فر/ افتتاحیه جمعه سوم اسفند

مطالبات سینماگران جوان از سازمان سینمایی / نگاهی به طرح ادغام یا هیئت امنایی شدن انجمن سینمای جوانان ایران

"آدم خانگی"و "روباه" به جشنواره آتن یونان راه یافتند

تیزر جدید سریال "لحظه گرگ و میش"

جاسم غضبانپور: جشنواره عکس آب فرصتی برای نمایش دغدغه‌های عکاسان استان‌های مرکزی و جنوبی است

سالانه هنرهای تجسمی ایران در زاهدان افتتاح شد

رونمایی از مستند پرتره منوچهر آذری

"ونوشه" حافظ طبیعت است / نگاهی به فیلم کوتاه "ونوشه" مهدی حیدری

نگاهی به نمایش دام، نوشته «تادئوش روژه ویچ» به کارگردانی اسماعیل موحدی

تحلیلی بر نمایش «سوآرم» از کشور مجارستان

پیام هالیوودی‌ها از اسپیلبرگ تا اسپایک لی به قاضی: «زود خوب شو»

ژاله علو بازیگر «مجبوریم» شد

«دنگ و فنگ روزگار» به نیمه رسید. (+تصاویر)

«دینامیت» گزینه اکران نوروز 98

«عصرجدید» به جای فوتبال

«کارل لاگرفلد» طراح مشهور مد درگذشت

«چهار انگشت» متقاضی اکران نوروز 98 است

مراسم اختتامیه سی‌وچهارمین جشنواره موسیقی فجر

بیانیه پایانی هنرمندان پیشکسوت در نهمین همایش سراسری کیش

یک مونودرام زیبا و به یادماندنی / نگاهی به نمایش "یادداشت‌های یک مرد دیوانه" به کارگردانی جنت سلیم آوا از کشور آذربایجان

وزیر ارشاد: موسیقی ایرانی حافظ رنگین‌کمان اقوام ایرانی است / سی و چهارمین جشنواره موسیقی فجر به ایستگاه آخر رسید

بازیگری افقی است که انتها ندارد / سعی می‌کنم به هنرمند بودن نزدیک شوم / گفت‌وگو با رویا تیموریان به مناسبت بزرگداشت‌اش در سی و هفتمین جشنواره تئاتر فجر

میکله پانلا: آثار نمایشی ایران بسیار متنوع است / ترجمه نمایش‌های ایرانی باید در جشنواره بهتر باشد / روایت دبیر فستیوال ترامیدا توره ایتالیا از حضور در سی و هفتمین جشنواره تئاتر فجر

فیلمساز جنجالی فرانسه: مراسم اسکار را نگاه نمی‌کنم

«از گور برخاسته» فیلمی که نباید افتضاح میشد!

مدعیان گیشه عید چشم انتظار تصمیم شورای صنفی نمایش

اعلام جزئیات برگزاری اختتامیه سی و هفتمین جشنواره تئاتر فجر

برپایی هفته فرهنگی فرانسه در تبریز با "خانه دوست کجاست؟"

"از فرداش" به خانه نمایش مهرگان رسید