آریا بانو

آخرين مطالب

سالار عقیلی: در کشور به جای رقابت، حسادت حاکم است فرهنگي

سالار عقیلی: در کشور به جای رقابت، حسادت حاکم است

  بزرگنمايي:

آریا بانو -
سالار عقیلی درباره کنسرت نمایش اخیر خود، حواشی قطعه‌ای که برای جام جهانی اجرا کرده بود، تحصیلات دانشگاهی و علت رفتن سراغ بازیگری تئاتر، اینکه آیا رویکرد اغلب خوانندگان به موسیقی تلفیقی یعنی موسیقی اصیل از بین رفته یا خیر و کارهای جدید خود سخن گفت.
به گزارش ایسنا، سالار عقیلی، خواننده موسیقی سنتی به مناسبت تولدش سه‌شنبه شب (13 آذر ماه) به شبکه اول آمد.
کسی که هم خوانندگی می‌کند هم بازیگری ماندگار نمی‌شود
او درباره تحصیل رشته بازیگری در دانشگاه توضیح داد: رشته من بازیگری تئاتر بود و اساتید بسیار خوبی از جمله زنده یاد استاد حمید سمندریان را دیدم. سرکار خانم رویا تیموریان، منیژه محامدی، امیر دژاکام و قطب الدین صادقی اساتید من بودند و زمانی که تحصیل می‌کردم بهترین ها در دانشگاه جمع بودند. در محضر همه این اساتید تلمذ کردم. اما قبل از اینکه تئاتر بخوانم موسیقی کار می‌کردم و بعد از گرفتن کارشناسی سراغ آموختن دانشگاهی موسیقی رفتم. بعد هم چون موسیقی جدی شده بود دیگر نخواستم بازیگری کنم.
این خواننده ادامه داد: در مصاحبه‌ای هم گفتم که کار درستی نیست خواننده بازیگر شود یا بازیگر خواننده شود. بهتر است اسم نبریم. به نظرم طرف در این زمینه ماندگار نیست و مردم نمی دانند به او به عنوان بازیگر نگاه کنند یا خواننده و در برزخ است.
عقیلی یادآور شد: یک فوتبالیست اهل ایتالیا بود که هم فوتبالش خوب بود هم بازیگر مشهوری شده بود. شاید در کشور ما این موضوع جا نیفتاده است. چند بار به من هم پیشنهاد بازیگری شد و قبول نکردم. اما همیشه گفته ام اگر کارگردانی پیدا بشود که زندگی شخصی سالار عقیلی را طبق آنچه که واقعیت است به تصویر بکشد در آن صورت در نقش خودم بازی خواهم کرد.
وی در این باره که چه فیلمی برای بازی به او پیشنهاد شده، بیان کرد: چند کار تئاتر به من برای بازی پیشنهاد شد. همچنین یکی دو بار هم برای فیلم سینمایی دعوت شدم که اسامی‌شان یادم نیست چون تا گفتند مخالفت کردم. درس این رشته را خوانده‌ام و اگر کسی را ببینم که بد می‌خواند یا بد بازیگری می‌کند در دلم می‌گویم اما هیچوقت به خود طرف نمی‌گویم.
«بگو کجایی» آن چیزی که می‌خواستم نبود
این خواننده که اخیرا به اجرای یک کنسرت نمایش پرداخته بود، درباره این تجربه گفت: این کار را اخیرا با آهنگسازی مهیار علیزاده و بازی مارال فرجاد و پویا امینی در تالار وحدت و همچنین هتل اسپیناس پالاس در سالن 2500 نفری داشتیم. خیلی هم موفق بود. «بگو کجایی» کار خوبی هم از نظر موسیقایی هم بازیگری بود، ما هم راضی بودیم اما آن چیزی که من می‌خواستم نبود. نمی‌دانم شاید یک کارگردان خیلی قوی باید بیاید این جنس کار را هدایت و کارگردانی کند و به نظرم یک چیزی کم داشت. «بگو کجایی» کار خودم بود و باید از آن دفاع کنم اما حقیقت را می‌گویم. بعد از این شاید کمتر کنسرت نمایش کار کنم و به نظرم موسیقی آنقدر شخصیت دارد که به تنهایی مخاطب را سیراب کند.
عقیلی درباره کنسرت نمایش سی نیز اظهار کرد: نشد کار آقای همایون شجریان را ببینم اما از دوستان درباره‌اش پرسیدم. ما در ایران همیشه با نظرات متفاوت روبرو هستیم، یک نفر می‌گوید خوب و یک نفر می‌گوید بد. من تعریف‌های متفاوت شنیدم اما بیشتر خوبی بود.
شاید کار تازه‌ام را روی صحنه بیاورم
وی در پاسخ به اینکه علت انتقادش به کنسرت نمایش خود چیست، گفت: به نظرم باید کارگردانی بیاید که برای این کار باشد و موسیقی و نمایش را تلفیق کند. از این تجربه نیز، هم خوشحالم هم نیستم؛ چرا که باید یک سناریو بر اساس موسیقی که اجرا می‌شود نوشته شود تا به هم ربط داشته باشند؛ البته کار ما ربط داشت اما آن ربطی که من مدنظر داشتم نه. اکنون کاری درباره مولانا با علی پژوهشگر دارم که اگر آن را روی صحنه بیاورم فکر می کنم موفق تر باشد.
این خواننده موسیقی سنتی درباره اساتیدش در حوزه موسیقی بیان کرد: اساتید بسیاری چون صدیق تعریف، جهانگیر مهرپروران، توکلی، ناصرپور، صالح عظیمی و... به من لطف داشتند و در محضرشان بودم و تلمذ کردم. گرایش من آواز بود و از سال 72 که وارد هنرستان موسیقی شدم می خواستم خواننده شوم. سال 76 فارغ التحصیل شدم، سال 77 هم به دانشگاه رفتم.
رشته آواز در دانشگاه نبود برای همین بازیگری تئاتر خواندم که از کودکی به آن علاقه داشتم
عقیلی ادامه داد: می‌خواستم خواننده شوم اما آن زمان دانشگاه موسیقی رشته‌ای به نام آواز نداشت که خواننده پرورش دهد و درس آواز بدهند. حالا را نمی‌دانم. از سوی دیگر من از کلاس پنجم ابتدایی که به مدرسه رازی می‌رفتم، آنجا تئاتر بازی می کردم؛ بنابراین علاقه خاصی به تئاتر داشتم. در هنرستان 4 سال موسیقی خوانده بودم و چون دیدم در دانشگاه آواز نداریم خواستم سراغ رشته ای که از گذشته در آن فعالیت داشتم بروم.
آنها که آهنگ جام‌جهانی را بی‌هیجان می‌دانند از هیجان چه می‌خواهند؟
وی درباره حواشی آهنگ جام جهانی و انتقاد برخی مبنی بر نبود هیجان در این کار، تاکید کرد: قرار بود یک آهنگ آقای قربانی بخواند، یک آهنگ من و خواننده دیگری هم حضور داشته باشد. اصولا کاری که در قطع به این بزرگی در کشور می‌خواهد انجام شود، مشکلات و نقدهای آن و اتفاقات بعدش هم بزرگ است. جام جهانی یک چیز جهانی است و آدم باید همیشه برای چنین چیزی که برای یک ملت است پیش قدم شود. از من هم دعوت شد و خودم به شخصه نرفتم. اما دوستانی که به این کار انتقاد کرده اند و می گویند هیجان ندارند از هیجان چه می‌خواهند؟
خواننده فیلم سینمایی «سرو زیر آب» افزود: بچه کوچک 7 ساله در کیش جلوی صحنه آمد و گفت می شود 11 ستاره را هم بخوانی؟ ما این اثر را تا به حال در کنسرت اجرا نکردیم چون ارکستر بزرگ می خواهد و فقط در روسیه با رهبری آقای شهرداد روحانی اجرایش کردیم. در جام جهانی من چون کنسرت داشتم بعد از بازی ایران مراکش به ایران برگشتم و ناراحتم که نتوانستم دو بازی دیگر را ببینم.
در کشور به جای رقابت، حسادت حاکم است
عقیلی یادآور شد: مثلا برای پرسپولیس که چند روز پیش بازی داشت اگر من می رفتم وسط زمین می‌خواندم باز هم عده‌ای انتقاد می‌کردند یا اگر مجری لازم داشتند و شما می رفتید باز هم ممکن بود برخی حرف بزنند. اینکه به کارهای بزرگ انتقاد شود در کشور ما یک اصل است. بخش بزرگی از آن به حسادت برمی‌گردد و در کشور ما به جای اینکه رقابت حاکم باشد حسادت حاکم است و ما به جای اینکه خودمان را بالا بکشیم می‌خواهیم دیگران را تخطئه کنیم و پایین بکشیم. من کارهای ملی میهنی زیادی انجام دادم و انتخاب من برای خواندن چنین اثری همین‌طوری نبوده و با پشتوانه بوده است. دوستان آنقدر اطلاع داشتند که مرا انتخاب کرده‌اند. برای یک برنامه حرفه‌ای موسیقی هیچوقت از مجری طنز دعوت به کار نمی کنند.
می‌توانستم برای جام‌جهانی بخوانم توپ را در دروازه شوت کن اما ...
وی تصریح کرد: من نمی گویم این انتخاب شایسته بوده یا نبوده است. یکی از افتخارات من درباره کاری که برای جام جهانی خوانده ام و دوستان شاید بعدها متوجه شوند که ما چه کرده ایم، درباره شعر آن بوده است. برخی شاید انتظار داشته باشند ما از اشعار سخیف و روزمره استفاده کنیم ولی ما آمدیم و از معیارهایی که در ادبیات فارسی ما وجود دارد انتخاب کردیم. آهنگ را بابک زرین از بهترین آهنگسازان ایران کار کردند. این اثر شعر بسیار زیبایی هم داشت که البته اشاره مستقیم به جام جهانی نداشت. ما می‌توانستیم بگوییم توپ را در دروازه شوت کن اما باید کاری می کردم که در شأنیت سالار عقیلی هم باشد وگرنه باید روزی 20 تا آهنگ بخوانم.
این خواننده در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه آیا همه به تلفیق روی آورده‌اند و موسیقی اصیل ایرانی نابود شده است، تاکید کرد: من خودم چند وقت پیش کاری را با استاد شعاری منتشر کردم که تماما بر اساس موسیقی قدیم ایران است. استاد مسعود شعاری یکی از اساتید خوب سه تار هستند.
حتی یک کار تلفیقی هم در آلبوم‌هایم ندارم
عقیلی در پاسخ به این گفته که کارهای مگاهیت شما همه تلفیقی است، گفت: چون این آثار یا تیتراژ سریال بوده اند یا برای فیلم و تئاتر اجرا شده اند اما شما اگر توانستید یک کار من را مثال بزنید که حالت پاپ و تلفیقی داشته باشد و به صورت سی دی منتشر شده باشد من به شما جایزه می دهم. آلبوم ها کار من است اما آثاری که بر اساس فیلم و سریال ساخته می شود بر اساس خواسته کارگردان و تهیه کننده است. مثل کارهای مختلفی که برای سریالهای گوناگون کرده ام. از تبریز در مه تا سرو زیر آب.
کسی برای سی دی موسیقی پول نمی دهد
وی اذعان کرد: یک روز کسی به من گفت چرا فقط آهنگ ملی میهنی می‌خوانی و آثار عاشقانه و عارفانه نمی‌خوانی؟ گفتم من فقط 10، 12 کار میهنی دارم و 400 تا آهنگ عارفانه و عاشقانه دارم. ولی ما فقط از تلویزیون آثار را گوش کرده یا آنها را دانلود و رایت می کنیم و نمی رویم برای سی دی موسیقی پول بدهیم. ما باید به این تفکر برسیم که خودمان دنبال کار موسیقی برویم و بخریم. من اثری دارم که در آن فقط 40 دقیقه آواز خوانده ام. موسیقی اصیل نمرده و هست و از بین نرفته و از بین نمی رود. موسیقی اصیل عین فرش دستباف هرچه پا می‌خورد ارزشمندتر می شود. مثل سی و سه پل اصفهان و تخت جمشید می ماند. وقتی کودکی به دنیا می آید و مادر در گوشش لالایی می خواند گوشه بختیاری در دستگاه همایون است.
اپرایی با چندین بازیگر و خواننده خواهیم داشت
عقیلی در پایان همچنین با اشاره به تعطیلی آموزشگاه موسیقی خود بعد از 15 سال به این دلیل که فرصت کافی برای مدیریت آن را نداشته، در پایان درباره کنسرتها و کارهای جدیدش گفت: چند وقت دیگر تور شهرستان هایم آغاز می شود، قرار است در ساری کنسرت داشته باشم و آنجا قرار است برای اولین بار محلی مازندرانی بخوانم چون از طرف پدری مازندرانی هستم. در شیراز آخر ماه سه یا چهار شب در تالار حافظ اجرا خواهم داشت. همچنین با یک کار حالت اپرا همکاری می کنم که با چندین بازیگر و چندین خواننده با نام «برانگیخته» اجرا می‌شود.






نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

هانیه توسلی در جزیره هرمز/ عکس

بازیگران مشهوری که در خوانندگی شکست خوردند

عکس‌هایی جالب و دیده نشده از کودکی سلبریتی‌ها

بازداشت هنرپیشه آمریکایی به اتهام بازی نقش قربانی نژادپرستی مقابل پلیس

ادامه فیلمبرداری فیلم «مطرب» مصطفی کیایی در استانبول/ همکاری با بازیگران ترک

نام رسمی قسمت جدید «جیمز باند» مشخص شد/ فیلمبرداری از آوریل

محمد معتمدی از صدای محسن چاوشی دفاع کرد

آریانا گرانده به رکورد بیتلز رسید

اعلام اسامی نامزدهای دو بخش رقابتی جشنواره تئاتر فجر

آشغال‌های دوست داشتنی صدرنشین جدول فروش سینمای ایران/ فیلم رامبد جوان هشت میلیاردی شد

سریال‌های نوروزی تلویزیون کدامند؟ + ساعت پخش

ایران قدرتمندترین تئاتر در خاورمیانه را دارد / بزرگترین چالش من در جشنواره تئاتر فجر مشکل زبان بود / روایت موسس، تهیه‌کننده و کارگردان هنری تئاتر رویال آروجا از حضور در سی و هفتمین جشنواره تئاتر فجر

سیاست اصلی ما ایجاد بستر ارتباطی با جریان مد و لباس است / گفت‌وگو با مهرداد فاخر مدیرعامل شرکت تیپاکس

جشنواره فجر نشان می‌دهد تئاتر در ایران پویا است / روایت تهیه‌کننده تئاتر فرانسه از حضور در سی و هفتمین جشنواره تئاتر فجر

نیوشا بریمانی: آلبوم "نوشه" شباهتی به کارهای پاپ امروزی ندارد

انسان‌های غرقه در ابهام / روایت علیرضا آسانلو از نمایشگاه "این کیست این" در گالری شیرین

داستان‌هایی که سایه تاریخ را روایت می‌کنند / حکایت سعید جوزانی از جغرافیای خطه گیلان

پری‌خاتون شیخ‌زاده: برگزاری کارگاه‌های "ایده تا اجرا" فرصتی بی‌نظیر برای زنان چابهار ایجاد کرد

نگاهی بر بناهای آرامگاهی و نمادشناسی

رکورد گرانترین اثر به فروش رسیده در حراج ایران شکسته شد/ سومین حراج باران 11میلیارد و 769 میلیون تومان فروخت

کیومرث پوراحمد: بدون خواندن سناریو فیلم‌ می‌سازند و افتخار هم می‌کنند!

کاوه آفاق با "لوتوس" روی صحنه رفت

نمایشگاه آثار فرنان لژه در موزه تیت لیورپول/ گزارش تصویری

یک نمایش مستند روایی از نروژ / نگاهی به نمایش "من دیگری است" (رمبو در آفریقا) به نویسندگی و کارگردانی "لارس کینو"

رقابت بیست پیانیست نوجوان و جوان در دومین جایزه­ پیانو باربد

کامبیز دیرباز داستان عاشق شدنش را افشا کرد/ انتقاد از بی‌اخلاقی مجری برنامه زنده

نسرین نصرتی: سینمایی «پایتخت» اواسط اسفند ماه کلید می خورد

مهران غفوریان برای شبکه نسیم برنامه می‌سازد / فیلم سینمایی «نون خامه‌ای» را سال آینده کلید می‌زنم

واکنش مهناز افشار از ازدواج مریم کاویانی با یک سیاستمدار/ عکس

لیندا کیانی به سریال «مانکن» پیوست

یدالله ثمره درگذشت

یک اجرای مستندگونه ناقص / نگاهی به نمایش "دیالوگ در سرزمین عجایب" به کارگردانی علیرضا کوشک جلالی

فرهنگ زیر نظر یک نهاد اداره نمی‌شود / تئاتر ایران در دهه 80 متکثر شد / بررسی تئاتر دهه 80 توسط اردشیر صالح‌پور، کیومرث مرادی و اعظم بروجردی

جامه هنر بر قامت فلسفه / به بهانه اجرای نمایش "رستم و سهراب" توسط توان‌یابان در جشنواره تئاتر فجر

گروه رمینی پروتکل آلمانی یا صدای زیبای شهر / جُستاری پیرامون حضور کارگردان‌های به نام در جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر

آغاز ثبت نام اهالی رسانه و منتقدان در سی و هفتمین جشنواره جهانی فیلم فجر

یک بار دیگر بازپیرایی متون قدیمی اکبر رادی / نگاهی به نمایش "آهسته با گل سرخ" به کارگردانی هادی مرزبان

نامزدهای بخش "مسابقه تئاتر صحنه‌ای ایران دو" جشنواره فجر معرفی شدند

خنده به دردهای اجتماعی! / نگاهی به نمایش خیابانی "U_turn2" داریوش نصیری

نمایشی ابتکاری و تاویل‌دار / نگاهی به نمایش "زندگی احمقانه" به کارگردانی دیوید دیواشویلی از کشور گرجستان

اعلام اسامی نامزدهای مسابقه نمایش‌های رادیویی جشنواره سی و هفتم تئاتر فجر

چه کسی اسکار می‌گیرد و چه کسی لایق است؟

«نیما رئیسی» آقای همه‌کاره جدید!‏

مجری برنامه اختیاریه: ترسیدم قاضی‌پور درباره زنان چیزی بگویدکه تلویزیون بلرزد

برنامه آخرین کنسرت‌های سال 97 اعلام شد/ بیش از 100 اجرای زمستانی

18 اثر ایرانی در حراج هنر مدرن و معاصر خاورمیانه کریستیز

اجراهای پایانی سال 1397 / از دف نوازان جم تا ارکستر سمفونیک تهران

"گذرگاه" یک راهروی دینامیک صدا از فرانسه / ادای احترام به خاطرات کسانی است که مجبور به ترک کشورشان شدند / روایت مدیر پروژه و طراح صدای چیدمان"گذرگاه" از حضور در سی و هفتمین جشنواره تئاتر فجر

سعی دارم در آثارم به واقعیت زندگی نزدیک باشم / روایت حمیدرضا آذرنگ از نمایش "خنکای ختم خاطره"

پتانسیل مد در ایران بیش از انتظار ما است / دیدگاه مدرسان آکادمی بررا درباره آثار جشنواره مد و لباس در چابهار